Het gedicht bevat bijna geen vormelijke kenmerken. Er is geen rijmen en ook geen rijmschema. Maar er is wel een woordspeling van het woord ‘haar’. De dubbelzinnige betekenis van die woord maakt het wat interessanter. De auteur wil vooral zijn boodschap duidelijk maken en daarom zet hij het inhoud centraal. Het inhoudelijke is hier het belangrijkste.

Om het verhaal duidelijk te maken, heb ik geprobeerd de sfeer en de gevoelens te overbrengen met deze foto’s. De bedoeling van die getrokken foto’s was dat het verdriet, afwachting en een leegte weergaven. En het zwart-wit maakt het een beetje droeviger en ernstiger.

Ik persoonlijk vind deze poëzie niet echt briljant, maar ook niet slecht. Het inhoud is wel mooi en aangrijpend maar het mist een vorm. De woordspeling vind ik interessant want dat geeft het verhaal een heel andere pointe. Toen ik dit gedicht voor het eerst las, dacht ik dat het ‘haar’ over een meisje ging, maar na een paar keer gelezen te hebben, vond ik dat die laatste zin niet klopte. En zo ben ik op het idee gekomen dat het over een kankerpatiënt ging ,die door haarverlies kaal was geworden.